Graaffitti 7 – De andere meiden ook een beurt geven

graaffitti-7In 1995 was de olieprijs redelijk – pakweg $ 20+ – en dus groeiden de bomen bij Shell Training ook aardig hoog. Ik had dan ook toestemming van mijn bovenbaas aan de Carel van Bylandtlaan in Den Haag om een nieuwe cursus op te zetten: een dure veldcursus van een dikke week in de Book Cliffs in Utah / Colorado in de Verenigde Staten.

Samen met een collega reservoir ingenieur de cursus in het veld verkend, bedacht wat de inhoud moest zijn, en het ontwerp laten goedkeuren door diezelfde bovenbaas in Den Haag. Kortom: inhoudelijk was alles gepland / goedgekeurd / gebudgeteerd / geadverteerd / etc., en de inschrijvingen voor de cursus kwamen aardig binnen. Alleen de praktische logistiek – autohuur / hotelboekingen / etc., moest nog geregeld worden. Nou was het regelen van de cursuslogistiek bij Shell Training niet de verantwoordelijkheid van de docent. In ‘Shell speak’ niet de ‘Course Director’ maar de ‘Event Administrators’ moesten de praktische zaken regelen. De ‘Event Administrators’ waren in die tijd dames van pakweg 25 tot 35 jaar oud die uitstekend met administratieve software overweg konden en die alle logistieke zaken voor een cursus regelden.

Voor mijn cursussen was Nelleke degene die de praktische zaken perfect verzorgde. Voor mijn nieuwe cursus in Utah / Colorado had ze ook al het voorbereidende werk gedaan en gezien het forse aantal cursisten dat zich had ingeschreven voorzag ik dat praktische ondersteuning ter plaatse bij afhalen van huurauto’s / inchecken bij hotels / inkopen doen voor lunches / etc. / etc. meer dan welkom zou zijn. Ik werd tenslotte betaald voor mijn praktische technische kennis van petroleumgeologie en de olieindustrie – niet om regelnicht te spelen bij het afhalen van huurautos of om in geval van bijvoorbeeld een lekke band, die huurauto naar een garage te brengen.

Ik had daarom bedacht dat het budgetair goed te verantwoorden was dat Nelleke ook mee zou gaan naar de VS om ter plekke de gewenste logistieke ondersteuning te geven. Ik had haar dan ook gevraagd of ze misschien mee wilde naar Utah / Colorado om ter plekke de praktische zaken te regelen. Natuurlijk had Nelleke daar zin in: wie wil er niet op kosten van de baas tien dagen naar de VS om daar in een stel prachtige natuurreservaten met een 4WD rond te rijden. Dat ze daarbij naar veel gepraat over petroleumgeologie moest luisteren en naar rotsontsluitingen kijken, nam ze op de koop toe. Een en ander afgekaart met mijn baas. Maar alleen nog niet thuis aan mijn lief Thea verteld dat de jongedame, die op kantoor mijn steun en toeverlaat was ook gezellig mee ging naar de VS.

Kort nadat alle afspraken over die cursus in Utah / Colorado waren afgerond, was er voor het personeel van Shell Training en de aanhang van dat personeel een borrel plus etentje. Gezellig samen eten en drinken geeft sociale cohesie en wordt daarom geacht goed te zijn voor het functioneren van de tent.

Mijn lief Thea was meegekomen naar deze borrel + eetpartij en kwam tegenover Marianne – een heel spontane collega van Nelleke – aan tafel te zitten. En ik zat tussen Nelleke en Marianne.

Na een tijdje gezellig wat keuvelen over koetjes en kalfjes kwam Marianne opeens zonder enige inleiding met de mededeling: ‘Thea wat leuk dat Nelleke in september tien dagen met Evert mee mag naar Amerika. En daarna zal hij vast ook alle andere meiden in Shell Training wel een beurt geven’.

Na een korte, oorverdovende stilte werd het gesprek op de een of andere wijze hervat. Maar van ‘een beurt geven aan alle andere meiden in Shell Training’ in welke zin des woords dan ook, is het nooit gekomen. Wel is Thea samen met haar zus in 2009 zelf een keer meegegaan naar Utah/ Colorado om de logistieke ondersteuning bij een veldcursus in de Book Cliffs te leveren.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.